O club de lectura "As estrelas do libro" créase no IES de Cotobade durante o curso 2008/9, coa intención de achegar os alumnos á lectura compartida, cunha finalidade lúdico-educativa. Imos xa polo décimo curso, inmersos no goce da lectura compartida. Cada ano hai caras novas, lectores novos ávidos por coñecer máis libros, máis historias, máis opinións sobre aspectos da vida, reflectidos en cada obra que lemos...
jueves, 18 de octubre de 2012
Chega o día de difuntos... ¿Quen nos vai amedrentar cun apaixoante relato curto, terrorífico, sanguinario...? Participade no concurso de relatos de terror que se organiza no centro. Participade tamén na elaboración de saborosos doces. Participade, ademáis, na creación de orixinais e aterradoras cabazas... O 31 de outubro, no IES de Cotobade.
viernes, 12 de octubre de 2012
No club de adultos imos comezar próximamente coa lectura de La maestra de piano. Esperamos sexa do voso agrado.
Casada con un funcionario destinado en Hong Kong, Claire Pendleton llega a la colonia británica con el entusiasmo y la ingenuidad propios de una joven dispuesta a descubrir un mundo diferente. Al poco tiempo, cuando una prominente y acaudalada familia china la contrata como maestra de piano de su pequeña hija, Claire se ve inmersa en la embriagadora vida social del lugar y, fascinada por un ambiente tan ajeno a sus orígenes...
Onde a poesía de Antonio Machado se funde coa paixón polos Backstreet Boys.
Caminante, son tus huellas
el camino y nada más;
Caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace el camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante no hay camino
sino estelas en la mar.
Lee todo en: Caminante no hay camino - Poemas de Antonio Machado http://www.poemas-del-alma.com/antonio-machado-caminante-no-hay-camino.htm#ixzz2AQmu84tR
NICK
el camino y nada más;
Caminante, no hay camino,
se hace camino al andar.
Al andar se hace el camino,
y al volver la vista atrás
se ve la senda que nunca
se ha de volver a pisar.
Caminante no hay camino
sino estelas en la mar.
Os máis novos do instituto están a ler "O misterio das badaladas", de Xabier P. Docampo. ¿Queredes deixar a vosa opinión sobre o libro?
TIN-TAN-TIN-TAN-TIN-TAN-TIN-TAN-TIN-TAN-TIN-TAN-TIN-TAN...TIN
Na vila de Eiranova instalan un novo reloxo na torre da igrexa. Os cidadáns están contentos de que funcione tan ben. Pero ás doce da noite o reloxo dá trece badaladas en vez de doce, e os cidadáns estrañados esperarán ao día seguinte e ...
(Miguel Novoa Cuiñas)
miércoles, 19 de septiembre de 2012
No outono:
sementaban letras para
que medrasen contos.
No inverno:
debuxaban flores nos
paraugas para non
esquecer a primavera.
Na primavera:
poñían sementes nos
seus petos ata que lles
medraban árbores na roupa.
No verán:
camiñaban pola area e
poñíanse calcetíns para
formaren unha praia dentro
dos zapatos.
María José Ferrada Lefenda en "Un mundo raro". www.kalandraka.com
sementaban letras para
que medrasen contos.
No inverno:
debuxaban flores nos
paraugas para non
esquecer a primavera.
Na primavera:
poñían sementes nos
seus petos ata que lles
medraban árbores na roupa.
No verán:
camiñaban pola area e
poñíanse calcetíns para
formaren unha praia dentro
dos zapatos.
María José Ferrada Lefenda en "Un mundo raro". www.kalandraka.com
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





